Category Archives: Zwangerschap

‘Ik ben zo blij dat ik weet wat bevallen is!’

Suzanne belde me op met de vraag: ‘Kun jij me helpen met mijn tweede bevalling voor te bereiden?. Mijn eerste bevalling was niet wat ik ervan gehoopt had en ik wil het nu anders gaan doen!’
We spraken af bij Suzanne thuis.

De eerste bevalling was er een die, zoals ze zelf omschreef ‘haar overkwam’. ‘Hoewel ik ‘goed’ voorbereid was, voelde het toch alsof het me is overkomen op een vervelende manier. Ik kon de pijn niet aan, ik volgde mijn eigen impulsen niet en ik kreeg ook nog eens een ruggenprik terwijl ik daar eigenlijk niet achter stond. Ik heb echt een kater van deze bevalling’.

We zijn aan de slag gegaan en hebben in drie sessies gewerkt aan het verwerken van haar eerste bevalling, om zo plaats te maken voor de ‘Nieuwe Ervaring’.
Belangrijk hiervoor was, om de eerste bevalling helemaal te accepteren en te doorleven. Dit was emotioneel, en bevrijdend. We hebben hiervoor gepraat en gemediteerd.
Daarnaast hebben we contact gemaakt met het kindje in Suzannes buik, en haar verteld dat zij een eigen geboorte krijgt, niet zoals die van haar broer. We hebben een geboorteplan gemaakt en we oefenden met het ervaren en sturen van pijn door middel van ademhaling.

Na de bevalling kwam ik op kraambezoek en vertelde Suzanne me hoe het was gegaan:
‘Om 21:00 begonnen de weeën en ‘s nachts braken mijn vliezen. De weeën werden sterker, maar ik kon ze aan.

Ik eiste stilte in de kamer en bleef rustig in en uit ademen.
Ik stuurde de pijn naar beneden, precies zoals we geoefend hebben. Zittend op het bed gebruikte ik mijn handen om de pijn naar beneden te denken, te bewegen, te duwen.

Ik keek veel minder op de klok dan bij de eerste bevalling en ik was op een gegeven moment zo ver dat ik gelukkig geen ruggenprik meer mocht krijgen.

Tijdens de bevalling was mijn partner eerst op de achtergrond aanwezig. Ik had toen nog geen coaching van hem nodig. Toen het pittig werd, voor mij de laatste 2,5 uur van de bevalling, ‘moest’ hij naast mij blijven staan. Hij moest mijn hand vast houden, hij moedigde me aan en gaf me complimenten, dit heeft mij enorm geholpen!

Mijn verloskundige, die bij me was in het ziekenhuis, stelde voor dat ik even ging staan, en ja…daar zakte mijn babytje het laatste stukje naar beneden. Ik duwde een klein beetje mee. Ik schrok, ik wilde niet staand bevallen!

Ik dacht sterk aan de ‘boom’ die we oefenden in onze sessies en aan het roze landschap wat ik gezien heb tijdens het contact maken met de baby in de buik. En ik dacht ook: ik laat haar los, de wereld in!

Voor het eerst van mijn leven voelde ik de overweldigende perskracht en
na 9 minuten persen was ze er.
Ik ben ZO blij dat ik weet wat bevallen is!’

Durf jij te voelen mama?

mindfulness zwangerschapscursus Rosalinde van den IJssel beleef je zwangerschap zwangerschapscursus zwangerschapsbegeleiding nijmegen weurt ewijk lent beuningen malden mook wijchenHet afgelopen jaar was een mooi jaar vol bijzondere sessies en cursussen. Ik ben zeer dankbaar dat ik zwangeren mocht begeleiden op weg naar de geboorte van hun kindje.
Dankbaar ben ik ook, dat de kindjes in de buik hun stem laten horen. Zij weten heel goed wat ze willen, wat ze nodig hebben en hoe ze dit kunnen communiceren aan hun ouders.

In zo’n sessie begeleid ik de moeder (en soms ook vader) middels een geleide meditatie naar hun hart. Om vervolgens ook het contact te ervaren met het hart van het babytje. Soms ook broertjes en zusjes, al dan niet geboren.
Het is wonderbaarlijk te ervaren hoe ieder wezen weer zijn eigen verhaal heeft en zijn eigen manier van manifestatie. Soms laat een ziel zich zien als een licht, een kind, een volwassene, een symbool, een gevoel.
In zo’n sessie kan iedere vraag gesteld worden: waarom ben je bij ons? Hoe gaat het met je? Maar ook: Wat kan ik doen als zwangere om…. (vul maar in).

Omdat een zwangerschap uitnodigt om dieper in jezelf te gaan leven, in je lichaam te wonen, kan het heel spannend zijn om je over te geven aan de zwangerschap. Want als je echt gaat VOELEN, ga je ook ALLES voelen. En dat maakt dat het kwetsbaar is. Want je zult zowel liefde, vrede en hoop voelen, als angst, spanning, verdriet.
Een kindje nodigt uit om te gaan voelen. Voel maar wat er te voelen is, het is ok. Het is opgeslagen in je lichaam en het mag er zijn. Door er met zachtheid naar te kijken, kan het ook zachter worden en kan er meer levensenergie doorstromen in je lichaam.
Door dit te doen, geef je jezelf de ruimte om te zijn wie je bent. En dat is liefde.
Ook jouw kindje profiteert hiervan!

Ik wens je een mooie bevalling en een prachtige zwangerschap toe.
Wil je ook een of meerdere sessies bij me volgen? Lees hier meer en neem vrijblijvend contact met me op.

De bevalling van mijn eerste

3,5 jaar geleden was het zo ver: Ik zou moeder worden.
Met mijn mooie buik liep ik trots over straat. Ik voelde me een koningin, stralend, rond en heel erg zwanger. Wie er in mijn buik zat wisten we al: het was onze Jonathan, die zich al aan mij kenbaar had gemaakt. Hoe hij zou komen wist ik nog niet.

mindfulness zwangerschapscursus Rosalinde van den IJssel beleef je zwangerschap zwangerschapscursus zwangerschapsbegeleiding nijmegen weurt ewijk lent beuningen malden mook wijchenBij 41 weken en 3 dagen werd ik uitgenodigd voor een check in het ziekenhuis.
Stralend en ietwat nerveus werd ik samen met mijn lief in een wit klein kamertje neergezet. Ik kreeg banden op mijn buik en mocht ik niet praten. Er werden weeën-activiteiten gemeten. Er was nog weinig te zien.
Daarna kreeg ik een echo, er zou ietwat te weinig vruchtwater zijn. Een schatting werd me gezegd, mogelijk uiteindelijk wel gevaarlijk. Ik mocht morgenochtend terugkomen voor de inleiding.

En dat werd het.
We zouden papa en mama worden. We mochten inchecken in de kraamsuite.
Hier zou het gebeuren. Ik was niet bang, wel wat nerveus. Hoe zou het voelen, een infuus? Zou ik toch zelf weeën krijgen?

Voordat het hele circus begon zei ik tegen mijn man: ik ga even hardop mediteren! Ik bedacht me dat hier al vele moeders hadden gelegen en talloze baby’s waren geboren. Ik wilde de ruimte van onszelf maken.
En alsof ik het had ingestudeerd begon ik:

‘Alles en iedereen die niet bij deze geboorte hoort, die niet bij mijn zoon en ons hoort mag vertrekken!’ Ik vroeg om de geest van mijn oma en voegde ongegeneerd toe dat ik vertrouw op de wil van onze zoon om te leven. Mijn man vertelde me achteraf dat hij ballonnen en slingers had gevisualiseerd. Het zou per slot van rekening het geboortefeest van Jonathan worden!

Ik had dit van te voren niet bedacht, en ik trok me niets aan van de wat mijn lief misschien dacht. Hé, dit was mijn bevalling!
Na een paar uur werden mijn vliezen gebroken, er was inderdaad niet veel vruchtwater en de weeën kwamen niet. Ik bleef op mijn rug liggen, vast met banden om mijn buik en kreeg een infuus: de oxytocine werd aangezet. Dit kon omdat ik al wel wat ontsluiting had. De elektrode werd op het hoofd van mijn zoon geplaatst. Ik lag vast op bed, zonder paniek, maar ook zonder bewegingsruimte.
Ik gaf me over, het was zo. Hij zou komen, ik vertrouwde op Jonathan.

De weeën kwamen, werden behoorlijk pittig en kwamen ook in mijn rug. Ik lag in bed, ogen gesloten en had 1 houvast: ademhalen. Ik dook in de ademhaling, ervaarde iedere wee. Mijn lief steunde me de zes uren van ontsluiting met de woorden: ‘Adem in, en uit naar beneden!’

En net op het moment dat ik dacht dat ik niet meer kon, en ik ook nog even had geïnformeerd naar de pijnstilling (nee, ik wil het graag meemaken, laat maar), bleek ik 10 cm te hebben.

Het zwaarste deel van mijn eerste bevalling was begonnen.
Het deel dat ik zo graag anders had gezien.
Het deel wat me nog tot tranen kan brengen en me altijd zal bijstaan.

De persweeën waren niet zo sterk, aldus de verloskundige. Ik mocht ze nog ‘even’ wegpuffen. Ik dacht aan de mooiste bloemen in weiden boven mij. En zag en rook ze allemaal. Dit om de druk van mijn buik te halen, ik verplaatste de ademhaling naar boven.
zingen dansen mindfulness zwangerschapscursus Rosalinde van den IJssel beleef je zwangerschap zwangerschapscursus zwangerschapsbegeleiding nijmegen weurt ewijk lent beuningen malden mook wijchen
Totdat het zover was: ik mocht persen. Maar ik had niet de kracht. Ik lag op mijn rug en ik heb lang geperst. Totdat er een knip en een duw op mijn buik kwam en mijn kleine gezonde zoon geboren werd.

Nooit meer zou ik zo bevallen, nooit meer zou ik mijn eerste baren: Hij was er en het was ongelofelijk mooi.

Hoe was jouw bevalling? Of hoe kijk jij tegen je komende bevalling aan?

Mijn tweede bevalling

Over een paar dagen is het zover. Dan wordt ze twee.
Twee jaar geleden was ik hoogzwanger en ziek. Een voorhoofdsholteontsteking die maar niet ophield. Hoofdpijn en snot. Ik kon alleen maar op mijn linkeroor liggen en stomen.
mindfulness zwangerschapscursus Rosalinde van den IJssel beleef je zwangerschap zwangerschapscursus zwangerschapsbegeleiding nijmegen weurt ewijk lent beuningen malden mook wijchenMet nog een kleine man om me heen en veel harde buiken was ik behoorlijk afhankelijk, iets wat ik niet makkelijk vind. De gedachten van ‘ze komt bijna!’ en: ‘hoe moet ik nou gaan baren en voeden als ik me zo beroerd voel’ wisselden zich af. De huisarts kon niets doen, ‘gaat vanzelf over, neem rust’.

Ik besloot me er aan over te geven. Het is zoals het is. Maar waarom? Waarom NU?
Het was drie dagen voor haar geboorte toen ik onder de douche met mijn hoofd vol snot mijn dochter in mijn buik de vraag stelde: waarom ben ik nu zo ziek met 40 weken?
Het antwoord kwam meteen:

Mama, om vrij te kunnen zijn, mag je alles loslaten. Tranen, snot, de controle. Overtuigingen, verwachtingen. Laat ze gaan.

En ik heb geluisterd. Ik liet het begaan. Ik zei haar, dat waar ze ook geboren wilde worden, wanneer en hoe, het was aan haar. Ik liet het los.
Drie dagen later werd ik wakker met rustige, regelmatige weeën. Mijn ontsteking was voorbij.
Ze zou vandaag komen. Hier thuis.
Ik sommeerde mijn man onze zoon naar de oppas te brengen en de verloskundige te bellen. Om 10:30 had ik zes centimeter ontsluiting. Ze bleven. Koffie werd gezet en ik lag in ons bed.
De zon scheen, ik ademde met de weeën mee. Mijn geliefde zat naast me, hij zweeg, steunde, sprak waar nodig en gaf me vertrouwen.

Ik zag beelden van de bodem van de oceaan. We zwommen samen, mijn dochter en ik. Steeds dieper en dieper daalde ze in mijn bekken.
Om 13:00 kreeg ik persweeën, voorafgaand van het beeld dat we nu samen vlogen boven een prachtig dal. Steeds dieper in het dal vlogen we… ze kwam er bijna aan.
Twintig minuten later was ze er.

En nu wordt ze twee. Dit kleine wijze meisje.
Opdat ik het niet vergeet: Vrijheid = Loslaten

Dankjewel dat ik je mama mag zijn <3

Het verhaal van Ellen: Zwanger na een keizersnede deel I

mindfulness zwangerschapscursus Rosalinde van den IJssel beleef je zwangerschap zwangerschapscursus zwangerschapsbegeleiding nijmegen weurt ewijk lent beuningen malden mook wijchenEllen is 31 jaar, 23 weken zwanger en komt bij de eerste les van de cursus ‘Mindful Zwanger Zijn’.
Ze is zwanger van haar tweede kind, die zij kreeg met een spoedkeizersnede. ‘Het was afschuwelijk, vertelt ze. Alsof anderen het helemaal overnamen. Iedereen om me heen was ongerust, en ik voelde me totaal niet gezien. Ik bleek zwangerschapsvergifitiging te hebben maar voelde me niet ziek. Het was alsof ik buitenspel stond toen ‘besloten’ werd dat ik een keizersnede zou krijgen.
Ik wil dit nooit meer meemaken. Maar ik ben wel bang voor de bevalling van de tweede! Ik hoop dat ik in deze cursus wat rust vind en leer om los te laten want ik ben een enorme controlfreak’.

Ellen besluit na de proefles de gehele cursus te volgen, en ik mag over haar schrijven. Ellen is docent en woont met haar man en dochter in Nijmegen.

Vanavond is het onderwerp ‘Contact met je lichaam maken’.

Na de uitgebreide meditatie vertelt ze stralend: wow, het werkt echt! Ik ben helemaal ontspannen. En je kan het echt maken zoals je zelf wil! Ik zag van alles, bloemen, sterren. Ik vind het helemaal niet moeilijk!’

De week daarna vertelt Ellen dat ze goed heeft geslapen.
Maar dat haar eerste bevalling nog vers in haar geheugen zit. ‘Stel dat ik weer een spoedkeizersnede krijg?’ Ik wil het liefste vaginaal bevallen.
(De Engelse term voor vaginale geboorte na een keizersnede is VBAC.)

mindfulness zwangerschapscursus Rosalinde van den IJssel beleef je zwangerschap zwangerschapscursus zwangerschapsbegeleiding nijmegen weurt ewijk lent beuningen malden mook wijchenIk adviseer Ellen om de tijd te nemen om de eerste bevalling een plek te geven. Dit kan ze doen door zich goed in te lezen en te informeren over de natuurlijke keizersnede en ook het gesprek met haar verloskundige en de gynaecoloog in het ziekenhuis aan te gaan. Ook geef ik haar een boekentip (‘Vrije Geboorte‘) en het boek ‘Birthing Normally After A Cesarean or Two.
Tot slot adviseer ik haar om een geboorteplan te maken.

We plannen een privé-sessie waarin we uitgebreid stil staan bij haar eerste bevalling, want het kindje in haar buik is een nieuw wezen, met een eigen geboorte.

Hoofd schouders knie en teen – hoe kom je in je lijf?

mindfulness zwangerschapscursus Rosalinde van den IJssel beleef je zwangerschap zwangerschapscursus zwangerschapsbegeleiding nijmegen weurt ewijk lent beuningen malden mook wijchen

Uit: Wild Feminine – Tami Lynn Kent

Ik ontmoet zoveel mooie slimme vrouwen die tijdens hun zwangerschap op zoek gaan naar het contact met hun lijf, zij willen het hoofd als directeur van hun leven kunnen pauzeren. Want stiekem weten we allemaal dat je hoofd alleen niet veel voor je kan doen. Zeker tijdens een zwangerschap word je hier mee geconfronteerd: het hoofd lijkt de regisseur te zijn, maar het lichaam is de dominante factor. Het is het lichaam dat je niet kan bedriegen: een pijntje, een kramp, honger, brok in je keel. Het lichaam geeft aan als er iets niet stroomt.
Zie het als een geschenk: net als je computer kan aangeven dat je een virus hebt, of je mailbox die overvol zit, geeft het lichaam aan dat er geluisterd mag worden.

Als je het zo beziet, is het dus fantastisch dat je lichaam communiceert. De vraag is: durf je te luisteren? Kinderen doen het van nature, bij ‘disbalans’ gaan ze rennen, schreeuwen, slaan, gooien… het lijf geeft aan dat iets niet stroomt. Aan jou als ouder de taak om hier naar te luisteren: wat is de eigenlijke boodschap? Honger, frustratie, angst, slaap, iets anders? Anderzijds is het prachtig om te zien hoe kinderen vaak zelf iets kunnen oplossen: fysiek uiten zij hun frustratie en kunnen weer door.

Je lichaam geeft aan dat er geluisterd mag worden: misschien denk je dat je vergeten bent hoe dit moet. Niets is minder waar. Je hoofd zit misschien in de weg. Stel jezelf eens de vraag: Als ik niet zou denken en puur luister naar het signaal dat mijn lichaam geeft, wat heb ik dan nodig? wat vertelt het mij?

Zo kan misselijkheid tijdens je zwangerschap een signaal zijn van je lichaam om iets te doen of laten. Dit geldt voor alle klachten, wat niet wil zeggen dat je ze niet hoeft te behandelen, maar zie het altijd als een geschenk: het lichaam communiceert met je, en alles wat je hoeft te doen is te luisteren.
Wat kan helpen is een massage, een lekkere douche, een wandeling in stilte of meditatie. Kies je eigen methode. Hier een voorbeeld van een bodyscan uit de mindfulness:

Zwangeren: keer terug naar je bron

Voor Gezinspiratie schreef ik het volgende artikel:

Je komt het overal tegen: ik wil in mijn eigen kracht staan, mijn eigen energie voelen en op mezelf kunnen vertrouwen.

Dit speelt ook een hoofdrol bij de zwangere vrouwen die ik begeleid. De vrouwen vragen hen te helpen met ‘vertrouwen op mijn lichaam’, ‘minder denken’, ‘vertrouwen op mijn kracht’.
Voor veel vrouwen is een zwangerschap een moment in het leven om de uitdaging van het contact met je lichaam en je intuïtie  aan te gaan, want ineens wordt het ‘urgent’: vrouwen willen over het algemeen zelf hun kind op de wereld zetten, met niet al te veel toeters en bellen, en het liefst ook nog zelf kunnen voeden.

De ‘maars’ van anderen en van jezelf kunnen je behoorlijk op de proef stellen. Bevallingsverhalen, borstvoedingsperikelen en kraamweekdrama’s zijn overal te vinden. De succesverhalen lees je in boeken en hoor je van de buurvrouw.
Dankzij internet weten we alles en meer over zwangerschap, echo’s, stuitliggingen en uitscheuren…

Zou je in een land wonen waar bevallen op je eigen wijze en borstvoeding geven heel normaal was, dan komen de vragen niet in je op. Maar je hebt nog steeds een keuze om hier in mee te gaan of niet.
Stel jezelf eenmindfulness zwangerschapscursus Rosalinde van den IJssel beleef je zwangerschap zwangerschapscursus zwangerschapsbegeleiding nijmegen weurt ewijk lent beuningen malden mook wijchens de vraag: Wat zou je doen als je in het bos bevalt? Zou je het kunnen? Zou je liggen, zou je je aan de boom vasthouden? Zou je blijven lopen op zoek naar een goede plek? Zou je volledig vrede sluiten met de situatie en je concentreren op de signalen van je lichaam? En wie mag er bij zijn? Zie het als een avontuur…geef het een glans, het is de geboorte van je kind.
Ik pleit hier niet voor een unassisted childbirth, maar voor terugkeer naar je eigen weten, ook als je bevalt in een ziekenhuis.

En zo nodigt deze wereld en deze tijd je uit om terug naar jezelf te keren: Open je oren naar je lichaam en je hart en sluit ze voor verhalen die je niet dienen. Voed jezelf met mooie ervaringen, lekker eten, knuffels, positieve overtuigingen en goede boeken.

Want dat is waar je als zwangere instinctief naar terug keert: je lichaam, je weten, je kracht, je eigen energie.
Wat een mooie les voor alle zwangeren <3

Zwangerschap: angst & liefde

mindfulness zwangerschapscursus Rosalinde van den IJssel beleef je zwangerschap zwangerschapscursus zwangerschapsbegeleiding nijmegen weurt ewijk lent beuningen malden mook wijchenZoveel zwangeren, zoveel gevoelens. De euforie van de positieve test, de zenuwen voor de eerste echo. Het verlangen naar het kindje in je armen, de angst voor de bevalling. Het willen geven van borstvoeding, de twijfels over het moederschap. Nog even genieten van een leven met het gezin van nu, de onzekerheid over de grote veranderingen.

Angst & liefde horen bij elkaar. Het houdt je scherp, het maakt je zacht.
Angst voor de bevalling: een cadeautje, want: hoe zou je jezelf kunnen of willen voorbereiden?
Denk aan een geboorteplan, een cursus, een sessie met een zwangerschapsbegeleider, het lezen van een mooi boek.

Liefde voor de bevalling: maak jezelf zacht en open om het kindje te ontvangen. Geef jezelf liefde door voor jezelf te (laten) zorgen. Zie de bevalling als het geboortefeest van je kindje. Vertrouw op je oerkracht als barende vrouw. Oefen vast met het leven in het moment (mindfulness) en adem bewust.
Bedenk dat op dit moment duizenden vrouwen het leven schenken aan een nieuw mensje!

Maar laat angst het niet winnen van de liefde, je kunt angst begroeten en er naar luisteren als je dat wil, maar laat liefde de boventoon zijn. Zie het als je eigen kind: het mag bang zijn, maar je vertelt het dat het veilig is.
Affirmaties kunnen je helpen om je gedachten om te buigen in positieve, krachtige overtuigingen, zoals hier in het filmpje:

Zwanger in een groep

groep zwangerschapscursus nijmegen mindfulness zwanger bevallen baby cuijk druten beuningen ewijk wijchen malden mookVroeger was het heel normaal, leven in een gemeenschap, een stam, tribe, een groep.
Het geheim van een groep zit hem in het feit dat een groep altijd ‘klopt’, wat niet wil zeggen dat het altijd gezellig is, maar net als met familie, blijkt er altijd wat te leren. 

Denk maar eens aan je oude schoolklassen. Diegenen waar jij je het meest aan irriteerde werd later misschien je beste vriend, of bleek meer op jou te lijken dan je zelf kon of wilde zien. Een groep vormt zich door een aantal individuen, die vaak hetzelfde komen halen: herkenning, erkenning, respect, acceptatie. Soms is er meteen het gevoel: YES! ik voel me thuis. Of: wat zijn dat voor een vreemde eenden?! Het loslaten van het oordeel op anderen (en jezelf!) kan helpen om je open te stellen voor een nieuw avontuur. Hoe ver je daar in gaat bepaal jij zelf. Het belangrijkste is dat je je veilig voelt, en ook dat mag groeien.

Zo is het ook in een groep voor zwangeren. In mijn cursus heb ik inmiddels veel ‘verschillende’ vrouwen mogen verwelkomen. Van alleenstaand tot moeder, van 22 tot 38 jaar. Van 16 weken zwanger tot 30 weken zwanger. Van huisarts tot juf, van student tot verpleegkundige. Al deze vrouwen hadden gemeen dat ze een (of twee!) kind (jes) in zich droegen en de behoefte voelden hier contact mee te maken. En zo werden alle bijeenkomsten weer bijzonder, samen met de zwangeren en de baby’s, met een gemeenschappelijk doel: contact maken, met je eigen lichaam, met de baby, en met elkaar.

Geef jezelf wat je nodig hebt

Geef jezelf wat je nodig hebt Rosalinde van den IJssel Beleef je Zwangerschapscursus nijmegen individuele begeleiding weurt beuningen wijchen ewijk malden mookAls baby deed je het al: schreeuwen om eten, drinken, een knuffel. Omdat dat de basisbehoeften zijn voor de mens.
En dan ben je ineens volwassen en ben je geacht het allemaal aan jezelf te kunnen geven. Gelukkig kan dat ook, als je tenminste luistert.

Een zwangerschap nodigt uit om te luisteren naar jezelf en naar je kindje. Stel je maar voor dat je de radioknop op de zender ‘lichaam’ zet en gaat luisteren naar wat is, en naar wat je nodig hebt.

Bij het begeleiden van zwangere vrouwen vraag ik vaak: wat heb je nodig op dit moment? Het lijkt een ingewikkelde vraag, terwijl die heel simpel is. Wat heb JIJ nodig NU? Sommigen voelen meteen wat dat is, anderen krijgen meer een ‘beeld’, een ‘sfeer’ een ‘kleur’. Zo was er een vrouw die rode kussentjes voor zich zag, wat haar deed denken aan thuis, rust, veiligheid in haar geval. Als je jezelf dus de vraag stelt: wat heb ik nodig, dan kun je jezelf dat ook geven.
Precies in die vorm: rode kussentjes, of een bepaalde sfeer. Misschien een woord, een beeld van een landschap. Het gaat er om dat je je richt op datgene dat je jezelf wil geven. Je vervolgens afstemmen op deze sfeer, of het daadwerkelijk aan jezelf geven, is makkelijker dan je denkt. Je maakt ruimte voor jezelf en je behoeften. Je staat stil en luistert.

Misschien kom je erachter dat je overtuigd was dat je de ander nodig hebt om je iets te geven. Zo gek is dat niet, het is immers heerlijk om de zorg voor jou aan een ander over te laten, net als jij graag zorgt voor je kindje. Je wil echter dat er een dag komt dat het kind leert te vertrouwen op zijn/haar eigen helende, zorgende vermogens als het de volwassenheid bereikt heeft.

En zo geldt het ook voor jou: weet dat jij jezelf kunt geven wat je nodig hebt, laat het een voorbeeld zijn voor je kind(eren). Begin er vandaag mee!

AU! Van pijn ga je niet dood

zwanger nijmegen zwangerschapsbegeleiding zwangerschapscursus mediteren mindfulness malden mook lent wijchen beuningen ewijkOk, het kan pijn doen, bevallen (ik schrijf expres kan, want het is maar net hoe jij een sensatie interpreteert lees hier een mooi bevallingsverhaal en hier over de angst-spanning-pijn spiraal).
Stel dat je dus pijn hebt, dan is de vraag: wat doe je ermee? Laten we het eens bekijken vanuit het gegeven dat je niet om je perceptie heen kunt en niet om het het NU heen kunt.

Heb je dus pijn, dan is dat op dat moment de waarheid. En wat doe je daar dan mee? Je eerste reactie is misschien om weg te rennen. Stel je maar voor dat je gebeten wordt door een hond. Je wil over de plek kunnen wrijven waar het pijn doet, en duwt het beest aan de kant. Of misschien wil je wel HEEL hard weg rennen.
Bij weeën is het anders. Er is geen beest (misschien wel in jou 😉 ). En er is geen wond. Er is samentrekking (contractie) van de baarmoeder wat uiteindelijk leidt tot de geboorte van je kind. Er wordt dus gewerkt in je lichaam. Daar van wegrennen zou niet handig zijn. Deze pijn leidt niet tot de dood, maar tot een geboorte. Je mag door deze pijn ademen, juist door er naartoe te ademen en er JA tegen te zeggen geef je het een hand, en blijf jij ‘erbij’.
Tip: adem naar beneden.

Een bevalling is voor velen hard werken. To be in labour, zeggen de Engelsen niet voor niets. En ook hier geldt: wat is jouw perceptie van hard werken? Is dat ‘omdat het moet, alles doen voor je baas en je grenzen overschrijden? Of is dat luisteren naar je hart, en deze tot uitdrukking brengen?
Een bevalling nodigt uit tot dit laatste. Jij zit in jouw lichaam en draagt jouw kindje, je weet als geen ander wat je wil en wat je nodig hebt. ECHT WAAR! Durf als een leeuwin de bevalling aan te gaan, vanuit kracht, vertrouwen, een luisterend oor en samen met je baby: ook zij gaat op reis! Iedereen en alles om je heen is slechts ondersteuning en mag jou dienen, dus zorg ervoor dat je je nest goed voor elkaar hebt: maak bijvoorbeeld een geboorteplan, praat met je partner en verloskundige/doula/gyneacoloog. Lees boeken, schrijf je kindje een brief:

Het is jouw bevalling en jij gaat het MEEMAKEN!

Goede reis!

PS: Ieder kind heeft zijn/haar eigen geboorte, EN een eigen tempo 🙂

Bewijs van Leven. Luister!

beleef je zwangerschap nijmegen individuele begeleiding zwangerschapscursus bevallen vertrouwen mindfulnessHe bah, dood, wat een naar onderwerp. Toch is het er 1 die (aanstaande) ouders wel bezig houdt, zij het niet bewust. Het heeft voor mij met het wonder van het leven te maken. Laatst zei ik tegen mijn man: ik ben soms bang dat mijn kind dood gaat. Heb jij dat ook? Nee, zei hij. Maar dat komt waarschijnlijk omdat jij de eerste tekenen van leven in je hebt voelen groeien.
Zo. Die was raak.

Zo ook met zwangere vrouwen. ‘Ineens’ groeit er iets. En gaat dat goed? Blijft dat leven? En zo ja, hoe? We willen het zien! We willen het horen! We willen het voelen! We willen BEWIJS VAN LEVEN!
En dan zien, horen en voelen we het bewegen, maar dan… willen we OPNIEUW BEWIJS! Zo had ik een cliënt die zwanger was van een tweeling. Het was een zwangerschap met alles of niets: zij deelden een placenta. De aanstaande ouders wisten niet wat ze konden verwachten: twee kindjes, nul kindjes, gehandicapte kindjes. Ondanks talloze CTG’s, echo’s en bloedonderzoeken wisten ze niets. Er zat meer een ding op: vertrouwen op dat het loopt zoals het loopt. De kindjes zaten in haar buik, dat was een FEIT. ‘Dit is het NU. Hoe het straks is? Hoe het gisteren was? Ze leven, hier en nu in mijn buik, en ik ben er blij mee. Hoe moeilijk het ook is. Ik ben hun moeder. Wat er ook gebeurt.’

‘Ik vertrouw op het leven, wat IS.’

(Inmiddels zijn de twee kindjes met spoedkeizersnede gezond en wel op de wereld gezet)
En dan weet ik weer: ik mag het allemaal loslaten, want mijn angsten zijn ongegrond en helpen me niet verder. Ze houden me wakker, verpesten mijn humeur, stoppen de natuurlijke gang van het leven. Want als ik de angst laat regeren denk ik ook niet meer helder na, luister ik niet meer. En dat is gelijk de andere kant van angst: het maakt me alert op wat wel is. Ben ik bang? Ok. Luister ik dan nog helder? Denk ik dan nog helder? Nee.

Soms is luisteren het enige dat nodig is. Luisteren naar je lichaam, het signaal dat zij geeft. Zo was ik in de twee laatste weken van mijn zwangerschap ziek van een bijholteontsteking. Hoogzwanger lag ik op eén oor in bed. Holtes vol snot zorgde voor eindeloze hoofdpijnaanvallen. Het enige dat hielp: stomen. En daar stond ik weer eens, onder de hete waterstralen in januari. En ik was het zo zat. WAAROM, vroeg ik aan het meisje in mijn buik, heb ik deze ontsteking?! Het antwoord kwam meteen:

Mama, om vrij te kunnen zijn, mag je alles loslaten. Tranen, snot, de controle. Overtuigingen, verwachtingen. Laat ze gaan.

Ik liet mijn verzet los, en werd beter. Drie dagen later werd Isabella thuis in ons eigen bed geboren.
‘Ik laat je los’, zei ik bij de laatste perswee, en daar was ze.
Welke angst(en) wil jij loslaten? En wat vertellen ze je?

Hallo? Met wie spreek ik? Contact!

beleef je zwangerschap zwanger nijmegen zwangerschapscursus contact met je baby kind weurt beuningen ewijk arnhem malden mook spiritualiteit meditatie mindfulness geboorteSteeds meer word ik bevestigd in mijn overtuiging dat de kinderen die geboren worden een eigen wijsheid meebrengen. En deze wijsheid ook al graag met hun ouders willen delen. Neem nou al die verschillende zwangerschappen, een tweeling, een verrassingskindje, een zeer-gewenst-en-heel-lang-op-gewacht kindje. Allemaal eigen-aardigheden.

Een vriendin van me belde me huilend op: dikke nekplooi bij de termijnecho.
Paniek alom. En ze hadden het zelf ook gezien. Dit was absoluut geen ‘normale’ nek.
Ze stapten in een trein van ziekenhuizen, bloed- en DNA-testen, gesprekken, huilbuien, googlen en nog meer gesprekken. Totdat het verlossende woord kwam: er was niets gevonden. Dit kindje was zeer waarschijnlijk gezond.
Wat dit bericht met haar en haar man gedaan had was zeer ingrijpend. Het besef dat niet iedereen een gezond kind krijgt, het besef dat hun harten geopend zijn voor ieder kind, het besef dat zij als ouders mochten ervaren hoe het is om in zoveel onzekerheid te moeten zitten.
Maar ook het overheersende gevoel dat ze bij dit kind kregen: een sterk kind, vol levenslust!

‘We hebben nu al zoveel van ons kindje geleerd. We zijn nog sterker geworden samen’

Het kindje is deze zomer gezond geboren. Haar tweede naam betekent ‘Leven!’. Mijn vrienden werden noodgedwongen geconfronteerd met de ‘boodschappen’ van dit kind, met de energie van hun ongeboren dochter.

beleef je zwangerschap individuele begeleiding zwanger nijmegen elst anrhem lent weurt ewijk wijchen beuningenWat is er mooier dan te luisteren naar de wijsheid van je kindje voordat het geboren wordt? Misschien ontdek je dat je tijdens of voor je zwangerschap bepaalde beslissingen hebt genomen; nieuwe baan, nieuwe mensen, nieuwe plannen.
Eigenlijk is het heel logisch: er komt een kind, dus er moet ruimte worden gemaakt. Niet alleen fysiek in de vorm van een kamertje, maar ook mentaal en emotioneel. Gelukkig gaat dat deels ook vanzelf, de buik wordt groter, de datum nadert, de todo-list moet worden afgewerkt…
Naast deze ruimte, neemt ook de ziel van het kind steeds meer ruimte in; het betreedt steeds meer zijn of haar lichaam. Dat betekent dus, dat het kindje voor de geboorte, en zelfs voor de conceptie al aanwezig is.
Je kunt hier dus ook al contact mee maken, net als dat je met je baby kan communiceren als het buiten de buik is.

Je hoeft niet te kunnen praten om een gesprek te voeren.

Het kan communiceren zonder telefoon, oftewel telepathisch, net als dat wij dat kunnen. En dat is gelijk weer die mooie reminder: wij, jij en ik, konden dat ooit moeiteloos. En onze kinderen kunnen dat dus ook…..! Sommigen van ons denken dat het alleen besteed is aan de Derek Ogilvie’s en andere wezens, zoals dieren en zo 🙂

Herinner je dus dat ook jij uit energie bestaat, en kan communiceren met je (ongeboren) kind. Dat klinkt misschien heel ingewikkeld, maar is zo simpel. Het enige wat je nodig hebt is een hoofd, een hart en twee voeten. En oh ja, een doosje vertrouwen: vertrouwen in jezelf (je bent niet gek dat je je ogen sluit en contact maakt vanuit het hart). en vertrouwen in je kind (die wil graag contact maken en zal absoluut antwoorden, zij het misschien op een andere manier dan met woorden).

Heb jij het gevoel dat er een kindje ‘om je heen’ hangt?
Is de naam van je kind plotseling bij je gekomen (je sloeg het namenboek open en ineens was daar De Naam)?
Wist jij allang dat je een jongetje kreeg?

Meer weten?
Contact met je kind
Boeken

 

 

 

Op zwangerschapscursus, moet dat?

beleef je zwangerschap blog nijmegen zwangerschapscursus beuningen wijchen lent ewijk‘Ik moet van mijn verloskundige nog even op yoga’, belt een vriendin. ‘Wat vind jij? Moet ik nog ademoefeningen leren?
‘Je hoeft niks te leren om te bevallen’, hoor ik mezelf zeggen. En zo is het. ‘Miljarden vrouwen doen het zonder cursus. Contact maken met je lijf, je baby. Weten dat deze bevalling uniek is, bij dit kindje past. Vergeet niet dat je samen op weg gaat naar de geboorte, jij en je kindje!
En ook als je tijdens de bevalling ‘er uit’ vliegt, in paniek ben, angsten hebt, weet dat dit er ook mag zijn, en keer weer terug. Het loopt (bijna) nooit zoals jij had bedacht. Het loopt zoals het loopt’.

Natuurlijk kan je wel al wat dingen van te voren bedenken. Wie is er bij de bevalling? En is dit ook goed voor je partner? Wat gebeurt er met je kindje als het geboren wordt en geslaagd is voor de APGAR score? Mag het dan eerst op de blote huid? Wil je de navelstreng laten uitkloppen voor dat je het door knipt? Wie mag het doorknippen?
Wanneer noem je de naam, en wie doet dat?
Wil je borstvoeding geven, en wie bel je als het anders loopt? Mag je van jezelf om hulp vragen?

Kraamvisite. Door de euforie ben je misschien helemaal niet in staat om goed in te schatten wat je aan kan en wat niet. Bespreek het eens met elkaar. Wil je meteen bezoek of mogen ze een dag wachten? Denk ook eens aan de duur van het bezoek, een uur is echt niet heel kort, integendeel, een uur is misschien wel de max. Jij bent nog aan het bijkomen, samen met je baby en je partner. Wil je iedere dag bezoek? Of gun je jezelf een rustdag?

En dan die cursus, ja, why not? Andere moeders leren kennen, verhalen delen, ontspannen, een keer per week even alleen maar met jezelf en je kindje bezig zijn.
En voor wie? Misschien omdat je er gewoon zin in hebt, omdat je nieuwsgierig bent, omdat je het jezelf gunt, omdat je een andere bevalling wil dan de vorige, omdat je bang bent voor de veranderingen, of gewoon omdat je zin hebt om stil te staan bij de zwangerschap.

Life is what happens to you while you’re busy making other plans….

Beleef je zwangerschap cursus zwangerschapscursus nijmegen arnhem lent wijchen beuningen Het nieuwe leven groeit in je terwijl je slaapt, eet, werkt, lacht, leeft! WOW de natuur doet haar werk, je LICHAAM maakt een klein mensje in je baarmoeder. Wat een kracht, wat een wonder! Dus terwijl je van alles doet, gaat het van binnen gewoon door. Een extreme vorm van multitasking dus.

Gisteren zag ik een documentaire van de Boeddhistische Omroep waarin Paul Loomans de ‘Als dan… ‘ versus het ‘En en….’ denken uitlegt:
Als ik straks bevallen ben, dan is deze zwangerschap voorbij. Dit is natuurlijk een feit. Maar wat dacht je van deze: Als ik eenmaal moeder ben, dan word ik gelukkig. Of: Als ik een zwangerschapscursus volg, dan ben ik goed voorbereid. Is dat zo? Heb je een cursus nodig? Als ik in het ziekenhuis beval, dan is het veilig.
Of:
En
ik vind het spannend om straks te bevallen en ik heb vertrouwen dat ik en mijn kindje samen de bevalling goed doorstaan. En ik ben bang om dit kindje te verliezen en ik doe er alles aan om te vertrouwen op dit kind. En ik probeer te ontspannen en ik ben soms erg gestrest. En ik wil de controle hebben over mijn hele lichaam en ik wil leren ontspannen.

In het Boeddhisme, de grondlegger van mindfulness, gaat het om het accepteren van de situatie, van het aanwezig zijn in het NU. Tijdens je zwangerschap BEN je zwanger. En IS dat de realiteit. Zwanger Zijn…
Het doel is natuurlijk niet bevallen, maar groei van je kind, van jij als moeder, van jullie als (aanstaand) gezin. In je zwangerschap word je uitgenodigd om in het HIER en NU te zijn. Soms wil je wel 8 maanden verder zijn. Of misschien de tijd wel terugdraaien naar fit, niet misselijk of pijn in je bekken. Maar juist het ja zeggen tegen dit moment is een mooie uitdaging en eigenlijk het enige dat je kan doen. Ook als dat betekent dat je rustiger aan moet doen. Trouwens, als je kindje er eenmaal is, wordt deze oefening dagelijks herhaald 🙂

Het NU kun je beleven als je het doel loslaat.
Het doel is er wel, maar je laat het los.

Toen ik 33 weken zwanger was van mijn dochter bleek ik wat bloed verloren te hebben. Meteen werd ik opgenomen in het ziekenhuis. Er was Grote Bezorgdheid. Ik werd grondig onderzocht, moest alles goed bijhouden en had een privékamer met roomservice. Ik lag daar met mijn dikke buik, en realiseerde me: ik moet rust nemen. Ik MAG rust nemen, alles loslaten en vertrouwen op dit kleine mensje. Ik mag genieten, en huilen, en bang zijn, en vertrouwen, de tijd vooruit willen spoelen, en contact met dit wondertje maken. Hallo klein meisje in de buik. Mama ligt plat, mama accepteert dat ze nu hier ligt, ver van man en zoon, maar met mijn volle aandacht bij jou. Tot snel kleine schat, je hebt mij al zoveel lessen geleerd!
Met 40 weken en 5 dagen werd Isabella thuis geboren.

Mag jij van jezelf en bang zijn en vertrouwen hebben? Mag je en teveel doen en beseffen dat je maar een mens bent? Mag jij en weten dat het goed zit en toch de verloskundige bellen om toch die vraag te stellen zodat je rustig het weekend in gaat?

En, is t bevallen?

beleef je zwangerschap cursus nijmegen baby Beleef je zwangerschap cursus zwangerschapscursus nijmegen arnhem lent wijchen beuningen Bevallen, een kind ter wereld brengen, verlossing, giving birth…
Nadenkend over ‘bevallen’, vraag ik me af, wat is toch die fascinatie voor deze gebeurtenis? Het is toch iets wat alle moeders op aarde hebben gedaan? We hebben allemaal toch al eens een bevalling meegemaakt, namelijk onze eigen geboorte? What’s the Big Deal? Waarom ligt de zwaartekracht bij de bevalling, en wordt daar ZO veel over geschreven en gesproken?

Ja, die bevalling hebben we al eens meegemaakt, onze eigen geboorte. Misschien weet je er iets van. Die van mij vond plaats tijdens het WK Nederland-Argentinië. Ik lag in een stuit, de gynaecoloog zat al aan de borrel en er was haast geboden, ik moest snel uit mijn moeder worden ‘geschroeft’. En zo geschiedde. Ik was er bij, maar ken het verhaal natuurlijk van mijn ouders. Het was ‘ stressvol’, ‘spannend’, en mijn moeder zegt altijd: ‘ik wist dat jij wilde leven, echt bang was ik niet’. Ik kwam met de navelstreng om mijn nek en werd in de couveuse gelegd. Een week later mocht ik naar huis.
Dankjewel mama, voor jouw vertrouwen in mij.

En toen was het zover, 32 jaar later beviel ik zelf van mijn zoon. Zo anders dan ik het me had voorgesteld, wetende dat al die andere moeders mij waren voorgegaan, wetende dat mijn lichaam dit aan zou kunnen en wetende dat mijn zoon Jonathan geboren wilde worden.

De geboorte is de eerste kennismaking met je kindje buiten je baarmoeder. Geboren -ter wereld gebracht- wordt een kind. Het is de Grand Entree, die we allemaal hebben meegemaakt, het is de verwachting die eindelijk wordt ingelost. Bevallen is ook de overgang van in-buik naar buiten-buik. Van het afscheid nemen van je zwangerschap. Van loslaten. Misschien is dat wel de Big Deal.

Wat weet jij van je eigen geboorte?
Wat is jouw beeld van je bevalling?
En ben je bereid dit beeld los te laten?

Zwanger zijn is niet altijd leuk

Zwanger zijn is niet altijd leuk, bijzonder, heerlijk, of genieten geblazen. Aan de andere kant is het ook niet altijd zucht, kreun en steun. Je bent niet altijd misselijk en nee, je bent zwanger, niet ziek!
Ik bepaal zelf wel wat ik eet, danku.

In Japan eten ze ook sushi, mag ik?Zwanger zijn is niet altijd leuk zwangerschapscursus nijmegen beuningen lent wijchen ewijk arnhem beleef je zwangerschap

Beide zwangerschappen viel me op hoe mensen met mijn zwanger-zijn omgingen. Er werd voor me gezorgd, ik hoefde niet te tillen, er werd voor me gedacht, ik mocht geen glaasje wijn, er werd voor me vergeten, er zat toch rauwmelkse kaas in de pastasaus, en werden grenzen overtreden, was het wel gepland, deze baby?

Om nog maar te zwijgen over al die aan-en afraders. Een cursus borstvoeding? dat gaat toch vanzelf, vroeger bestond dat niet hoor. Dus jullie willen al weten wat het wordt? EN mogen wij dat ook weten?! En de rest ook?
Je gaat toch wel inbakeren? Laten huilen? dat deden we allemaal vroeger! Zeg, je belt toch wel meteen als HET begint?

Zwanger zijn was voor mij bij uitstek een versnelde assertiviteitscursus. Een cursus in grenzen stellen, een cursus in het voelen wat IK nou EIGENLIJK WIL. In het leren luisteren naar mijn lichaam. In kunnen aanvoelen wanneer ik me terug moest trekken, de tv uit moest doen of durfde te vragen om een knuffel.
En daarbij was er ook nog eens een enorm verschil in de zwangerschappen. Voelde ik me bij de eerste een zeer aantrekkelijke zwangere, bij de tweede kostte me het veel meer moeite om me een mooie vrouw te voelen. Daarnaast werd de zorg om en voor mij ook minder, ik was immers al ‘ervaren’. En dus mocht ik weer grenzen leren stellen, luisteren naar mijn lijf en NEE zeggen als er iets teveel van me verwacht werd.

Wat zijn de cadeautjes die jij krijgt van je zwangerschap?
Hoe ga jij om met alle (ongevraagde) adviezen, zorgen en vragen?
Mag jij van jezelf antwoorden met ‘ ik weet het niet’, ‘dat vind ik niet leuk’, en ‘ik vind het lief dat je voor me wil zorgen, maar dat kan ik zelf ook heel goed’?